Lubię rysować i rysuję, odkąd pamiętam. Czasem ludzi, czasem furrasy (chociaż furrasem nie jestem, mimo posiadania fursony), czasem komiksy dłuższe lub krótsze. Pasję do wymyślania i ilustrowania własnych historyjek zaszczepiła mi moja śp. babcia kiedy byłam przedszkolakiem, a przez wiele lat rysowanie było dla mnie terapią i czymś, dla czego warto było żyć.
Rysuję sobie swoje rysunki, bo mogę i chcę. Nie obchodzi mnie fakt, że nie znam podstaw, a nikt nie zna mnie. Przez moją chorobę psychiczną mam duży problem z relacjami z ludźmi. Staram się być miłym człowiekiem, ale nie zawsze mi wychodzi. xd Leczę się od 20 lat, a moje zaburzenia mają realny wpływ na moje postrzeganie świata i zachowanie.
Nie patrzę na to, co jest aktualnie modne (z modą zresztą nigdy nie byłam na bieżąco) albo co mogłoby przynieść mi większą popularność lub sympatię – rysuję to, co w danym momencie mam ochotę rysować, i dzielę się tym z internetami.
Więc wolę nie pasować im od wejścia już
I nawet sobie strzelać w stopę, zamiast strzelać w gust
Ktoś za to zrobi mostek, a ktoś zrobi trud
Ja robię co chcę, bo tak robi bóg.
~Zeus
Hehe.
Dziękuję za odwiedziny, może ktoś zostanie na dłużej. :)